Po jednorazowych ćwiczeniach lub zabiegach sprawdzano zakres ruchu także w części ciała, której bezpośrednio nie poddano interwencji. Po połączeniu wyników 15 prób ruchomość była lepsza niż w warunkach kontrolnych. Przegląd opublikowano 13 listopada 2026 r.
Po rozciąganiu uda sprawdzano ruch w stawie skokowym
Przegląd w „Frontiers in Physiology” objął 18 badań i 876 uczestników, najczęściej młodych, zdrowych dorosłych. W badaniach wykonywano ćwiczenia lub zabiegi m.in. w obrębie podeszwy stopy, łydki, tylnej części uda lub karku i sprawdzano zakres ruchu w innym miejscu.
W jednym z eksperymentów 18 zdrowych mężczyzn przechodziło różne warunki w losowej kolejności. W jednym z nich rozciągali tył uda, a badacze przed sesją i bezpośrednio po niej sprawdzali na dynamometrze, jak daleko uda się skierować stopę w stronę piszczeli. Warunkiem kontrolnym był odpoczynek w siadzie. Tabela przeglądu odnotowuje poprawę zakresu zgięcia grzbietowego stawu skokowego po rozciąganiu uda.
Poprawę mierzono po pojedynczej sesji
Autorzy połączyli różne testy na jednej skali i ocenili łączny efekt jako umiarkowany. W osobnej analizie rolowania przedział ufności obejmował brak efektu. Dłuższe interwencje oceniano w trzech badaniach. Dwa przyniosły poprawę, a w jednym nie wykazano różnicy. Ze względu na różnice między tymi próbami autorzy omówili je osobno.
Badania mierzyły to, jak zmieniał się wynik testu. Mechanizm tej zmiany pozostaje otwarty. Autorzy omawiają m.in. tolerancję rozciągania i reakcję układu nerwowego. Koszty otwartego dostępu do publikacji pokrył Uniwersytet w Grazu. W osobnym tekście opisałem badania nad rozciąganiem statycznym i dynamicznym w rozgrzewce przed treningiem siłowym.
Newsletter
Nowe materiały prosto na maila
Raz w tygodniu wysyłam filmy i konkrety o treningu i diecie. Bez spamu, wypisujesz się jednym kliknięciem.
