Serwatka do treningu przy cukrzycy typu 2. Przegląd nie wykazał spójnej dodatkowej korzyści

Dodanie białka serwatkowego do programu ćwiczeń nie dawało spójnej dodatkowej poprawy glikemii ani składu ciała u dorosłych z cukrzycą typu 2. Takie wnioski płyną z przeglądu systematycznego opublikowanego 7 listopada w Current Cardiovascular Risk Reports. Autorzy ocenili pewność dowodów jako bardzo niską.

Co zmieniło dodanie odżywki

Przegląd objął cztery publikacje z randomizacją. Grupy kontrolne również ćwiczyły lub uczestniczyły w szerszych programach zmiany stylu życia. Porównanie dotyczyło więc tego, ile do efektów aktywności fizycznej przy cukrzycy wnosiła serwatka. W jednym z badań osoby po 12 tygodniach treningu oporowego poprawiły wyniki także bez odżywki. Między grupami nie wykazano dodatkowej przewagi w sile, sprawności ani kontroli glikemii.

W innej próbie uczestnicy otrzymujący napój serwatkowy z dodatkiem leucyny i witaminy D zyskali więcej beztłuszczowej masy ciała. W tej grupie korzystniej zmieniły się też niektóre wskaźniki związane z insuliną. Stężenie glukozy na czczo i HbA1c poprawiły się jednak w obu grupach bez wyraźnej przewagi napoju. Badanie obejmowało osoby z cukrzycą typu 2 lub stanem przedcukrzycowym, a porównywano cały skład napoju.

Dlaczego autorzy nie podali jednego wspólnego efektu

Programy ćwiczeń, skład odżywek i pomiary różniły się na tyle, że autorzy zestawili wyniki opisowo. W jednej z prób 10 tygodni treningu łączącego interwały i ćwiczenia oporowe poprawiło wykorzystanie glukozy w obu grupach. W innej publikacji zespół odnotował sygnał poprawy ukrwienia mięśni po podaniu insuliny, ale nie wykazał wyraźnej różnicy w przepływie krwi. Te wyniki dotyczą różnych pomiarów i nie składają się na jeden efekt kliniczny.

Autorzy wskazują, że serwatka może być użytecznym źródłem białka przy niedostatecznej podaży w diecie. W dostępnym materiale brakuje spójnych podstaw, by przypisać jej dodatkową poprawę glikemii u wszystkich ćwiczących dorosłych z cukrzycą typu 2.