Otwiera się w nowej karcie

Ryzyko zaburzonego odżywiania u 130 z 739 sportowców. Polskie badanie

Autor: Przemek JurekDyplomowany dietetyk i trener personalny · 9 lat doświadczenia
Opublikowano
Czytanie
ok. 2 min

Wynik 130 z 739 zawodników (17,6%) spełnił kryterium dodatniego testu przesiewowego pod kątem zaburzonego odżywiania. W badaniu Aleksandry Budzisz z Uniwersytetu Jagiellońskiego i AWF w Katowicach częściej dotyczyło to kobiet i młodszych sportowców. Uczestników rekrutowano na zgrupowaniach w czterech polskich ośrodkach przygotowań olimpijskich. Wyniki opublikowano 13 listopada 2026 r.

Kto wypełnił test i co oznaczał wynik

Uczestników badania opublikowanego w „Journal of Clinical Medicine” rekrutowano od września 2017 r. do maja 2019 r. w Spale, Zakopanem, Szczyrku i Wałczu. Mieli od 18 do 40 lat i startowali co najmniej na poziomie krajowym. Reprezentowali 20 dyscyplin lub grup konkurencji. W próbie znaleźli się m.in. 22 osoby uprawiające podnoszenie ciężarów i 23 uprawiające trójbój siłowy, a także zawodnicy sportów walki i gier zespołowych.

Badaczka użyła polskiej wersji kwestionariusza EAT-26 i przyjęła próg 20 punktów. Wynik 20 punktów lub więcej wskazywał na podwyższone ryzyko. Rozpoznanie zaburzenia odżywiania wymaga odrębnej oceny klinicznej. Dodatni wynik uzyskało 17,6% całej grupy, w tym 21,2% kobiet i 14,2% mężczyzn.

Znaczenie miało to, jak zawodnicy oceniali swój wygląd

Osoby, które przywiązywały większą wagę do wyglądu i poświęcały więcej uwagi jego kształtowaniu, uzyskiwały wyższe wyniki EAT-26. Większe zadowolenie z wyglądu wiązało się z niższymi wynikami. Związek z oceną tego, co ciało potrafi, był mniej wyraźny. Zawodnicy sami opisywali swoje zachowania i odczucia. Dane z jednego pomiaru pozwalają badać związki między wynikami, a do ustalenia ich kierunku potrzebna byłaby obserwacja w czasie.

W tej próbie nie wykazano istotnych różnic między dyscyplinami ani między grupami o różnej częstotliwości treningu. Liczebność i skład poszczególnych grup były jednak nierówne. Badaczka wskazuje, że badania przesiewowe mogą być potrzebne także poza dyscyplinami, w których kontroluje się masę ciała. Próba nie obejmowała kulturystów. Sygnały, które warto omówić ze specjalistą, opisałem w osobnym tekście o objawach zaburzeń odżywiania i dostępnej pomocy.

Newsletter

Nowe materiały prosto na maila

Raz w tygodniu wysyłam filmy i konkrety o treningu i diecie. Bez spamu, wypisujesz się jednym kliknięciem.

Zapisuję się i zgadzam się na otrzymywanie wiadomości. Mogę się wypisać w każdej chwili.

Czytaj dalej

Podobne artykuły