Ból z przodu kolana. Ćwiczenia bioder czy kolana? Nowa analiza 13 prób

Programy skupione na biodrach i innych okolicach ciała nie miały wyraźnej przewagi nad ćwiczeniami ukierunkowanymi na kolano u osób z bólem rzepkowo-udowym. W metaanalizie opublikowanej 13 listopada 2026 r. średnia różnica bólu wyniosła 0,02 punktu na skali od 0 do 10. Wyniki poszczególnych prób mocno się różniły.

Co ćwiczono w porównywanych grupach

Przegląd w „Frontiers in Medicine” obejmował 13 randomizowanych prób z udziałem 877 osób w grupach spełniających kryteria porównania. Poza ćwiczeniami bioder część programów obejmowała też tułów lub stopę. Programy ukierunkowane na kolano zwykle kładły nacisk na mięsień czworogłowy uda. Badacze oceniali zmianę bólu i sprawności deklarowanej przez uczestników na koniec porównywanego etapu, który trwał od trzech tygodni do trzech miesięcy.

W 12-tygodniowej próbie Hansena i współpracowników jedna grupa wykonywała m.in. prostowanie kolana w siadzie, przysiady i wykroki. W drugiej ćwiczono odwodzenie, rotację zewnętrzną i prostowanie biodra. W sześciotygodniowym badaniu Ferbera i współpracowników program skupiony na biodrze obejmował także pracę nad stabilizacją tułowia. Program skupiony na kolanie zawierał m.in. przysiady i zejścia ze stopnia.

Średnia różnica bliska zeru, duży rozrzut wyników bólu

W analizie liczbowej wykorzystano 11 prób z 821 osobami. Przedział ufności dla średniej różnicy bólu sięgał od -0,65 do 0,68 punktu. Po połączeniu wyników ankiet o sprawności różnica między programami również była niewielka. Autorzy ocenili pewność dowodów jako bardzo niską dla bólu i niską dla sprawności. Praca była finansowana z funduszu badawczego Trzeciego Szpitala Uniwersytetu Pekińskiego.

Średnia różnica dla bólu była bliska zeru, ale reakcje w poszczególnych próbach mocno się różniły. Odpowiedź na pytanie, co zmienia dołożenie ćwiczeń bioder do programu skupionego na kolanie, wymaga osobnego porównania. Wcześniej opisałem badanie o lądowaniu na jednej nodze u osób z bólem rzepkowo-udowym.