W dwóch małych próbach dzieci po programie tanecznym osiągnęły wyższy szczytowy pobór tlenu niż dzieci bez takiego programu. Porównania tańca z innymi ćwiczeniami dały niejednoznaczny wynik. Przegląd opublikowany 11 listopada 2026 r. w Frontiers in Pediatrics objął siedem badań z 345 uczestnikami.
Dziesięć tygodni zajęć i dwanaście tygodni gry w domu
W pierwszej próbie dzieci z otyłością w wieku 9-12 lat przez dziesięć tygodni ćwiczyły taniec współczesny pod nadzorem. Grupa kontrolna realizowała zwykły program szkolny. Obie grupy otrzymały porady dotyczące żywienia i aktywności. W drugiej próbie dzieci z nadwagą w wieku 7-12 lat przez dwanaście tygodni ćwiczyły w domu z grą taneczną. Grupa kontrolna miała zachować zwykłą aktywność i dostać dostęp do programu później.
W obu próbach wydolność mierzono bezpośrednio podczas testu na rowerze stacjonarnym z analizą wydychanego powietrza. Różnice na koniec programu wyniosły odpowiednio około 4,8 i 5,2 ml tlenu na kilogram masy ciała na minutę na korzyść grup tanecznych. W obu porównaniach przeanalizowano łącznie 70 osób. Autor podał wyniki osobno ze względu na różnice między próbami.
Taniec porównano też z joggingiem, treningiem obwodowym i WF-em
Trzy porównania z aktywną grupą kontrolną objęły 114 osób. Po połączeniu tych prób przedział niepewności obejmował zarówno wynik na korzyść tańca, jak i na korzyść innych ćwiczeń. Danych o ciśnieniu i funkcji naczyń było za mało do wspólnej analizy. Autor ocenił pewność dowodów jako bardzo niską.
Przegląd dotyczył wydolności po określonym programie. Osobnym pytaniem jest to, ile dzieci ruszają się każdego dnia. Wcześniej opisałem dane WHO o aktywności nastolatków, w tym wyniki dla Polski.
Newsletter
Nowe materiały prosto na maila
Raz w tygodniu wysyłam filmy i konkrety o treningu i diecie. Bez spamu, wypisujesz się jednym kliknięciem.
