Ćwiczenia podczas leczenia raka prostaty. Po 12 tygodniach pacjenci zgłaszali mniejsze zmęczenie

Po 12 tygodniach programu ćwiczeń pacjenci w trakcie leczenia hormonalnego zaawansowanego raka prostaty zgłaszali mniejsze zmęczenie. W analizie 72 osób z dostępnymi pomiarami wynik zmęczenia spadł średnio o 5,1 punktu. Artykuł opublikowano 12 listopada 2026 r. w „The Oncologist”. Wyniki tej samej próby przedstawiono już na konferencji w 2025 r.

Jak wyglądał program ćwiczeń?

Publikacja opisuje 119 pacjentów leczonych schematem obejmującym terapię obniżającą poziom androgenów. Do badania kwalifikowano osoby prowadzące siedzący tryb życia i zgłaszające zmęczenie na poziomie co najmniej 4 w 10-punktowej skali. W programie przewidziano jedną nadzorowaną sesję tygodniowo, trwającą od 45 do 60 minut, na miejscu lub zdalnie. Uczestników zachęcano do co najmniej 150 minut umiarkowanej aktywności aerobowej tygodniowo i dwóch sesji ćwiczeń oporowych.

Rejestr badania opisuje losowy przydział do programu ćwiczeń albo do ćwiczeń połączonych z internetową terapią poznawczo-behawioralną. Z powodu przerw w dostępie do terapii i utraty części danych o jej wykorzystaniu autorzy zdecydowali się przeanalizować dostępne wyniki obu grup łącznie.

Zmęczenie oceniono u 72 ze 119 osób

Średni spadek wyniku zmęczenia w kwestionariuszu PROMIS wyniósł 5,1 punktu (95% przedział ufności od 3,6 do 6,7 punktu). U 76 pacjentów z dwoma pomiarami szczytowa wydolność tlenowa wzrosła średnio o 3,1 ml/kg/min (95% przedział ufności od 2,1 do 4,0 ml/kg/min).

W abstrakcie konferencyjnym z 2025 r. zespół podał te same wyniki zmęczenia i wydolności. Opisał też losy osób bez głównego pomiaru. Dziewięć zrezygnowało, z dziesięcioma stracono kontakt, a u 28 dane były niepełne, przede wszystkim z powodu trudności z obserwacją w czasie pandemii COVID-19.

Porównanie pomiarów przed i po pokazuje, jak zmieniły się wyniki osób z kompletem danych. Ponieważ obie grupy ćwiczyły, z tego porównania trudno wyodrębnić wpływ samego treningu. O tym, jak dopasować aktywność podczas leczenia onkologicznego, pisałem szerzej w osobnym tekście.