Sterole roślinne a LDL i stan zapalny. Co pokazało porównanie z placebo?

W badaniu 23 osób z nadwagą lub otyłością hiszpańscy naukowcy nie wykazali obniżenia cholesterolu LDL po sterolach roślinnych w porównaniu z placebo. W publikacji z 12 listopada 2026 roku podali także wyniki dotyczące stanu zapalnego, funkcji śródbłonka naczyń i stresu oksydacyjnego. W tych pomiarach również nie wykazali istotnego efektu po uwzględnieniu liczby porównań.

Każda osoba otrzymywała sterole i placebo

Próbę przeprowadzono w Walencji od maja do grudnia 2024 roku. W podwójnie zaślepionym badaniu uczestnicy przez osiem tygodni przyjmowali 2 g steroli roślinnych dziennie, a przez kolejne osiem tygodni placebo lub odwrotnie. Kolejność losowano, a okresy oddzielała sześciotygodniowa przerwa. Dwie osoby nie dotarły na końcową wizytę okresu z placebo. Autorzy wykorzystali dostępne pomiary tych osób.

Główny wynik tej samej próby, dotyczący LDL, ukazał się 16 października w „The American Journal of Clinical Nutrition”. Listopadowa publikacja skupia się na dodatkowych markerach z próbek krwi. Badanie finansowano ze środków publicznych, a składnik preparatu dostarczono nieodpłatnie. Według autorów dostawca nie uczestniczył w projekcie ani analizie.

Wzrosło stężenie beta-sitosterolu

Oszacowana różnica w zmianie LDL między sterolami a placebo wyniosła -3,19 mg/dl. Przedział ufności od -15,91 do +9,53 mg/dl obejmował zarówno spadek, jak i wzrost. Po uwzględnieniu liczby porównań istotny pozostał wzrost stężenia beta-sitosterolu we krwi oraz jego stosunku do cholesterolu całkowitego. Beta-sitosterol był głównym sterolem w badanym preparacie.

Próbę zaplanowano pod kątem wyniku LDL. Przy tak małej grupie pomiary dodatkowe mogły nie wychwycić niewielkich różnic. U 11 osób LDL lub BMI w dniu losowania wykraczały poza pierwotne kryteria. Po wyłączeniu tych osób wynik porównania LDL był podobny. Uczestnicy nie zgłaszali działań niepożądanych.

Szerzej o miejscu steroli w żywieniu pisałem w poradniku o diecie przy podwyższonym cholesterolu.