Otwiera się w nowej karcie

Krótsze i częstsze sesje w sportach zespołowych. Przegląd 12 badań

Autor: Przemek JurekDietetyk, Trener personalny · 9 lat doświadczenia
Opublikowano
Aktualizacja
Czytanie
ok. 2 min
Bibliografia
2 pozycji

Przegląd 12 badań nad krótszymi i częstszymi sesjami w sportach zespołowych objął 360 zawodników. Tylko w trzech badaniach porównano grupy o takiej samej objętości treningu. W jednej z tych prób rozłożenie 36 sprintów tygodniowo na trzy sesje nie dało wyraźnej przewagi nad jedną.

Co porównano w 12 badaniach

W przeglądzie opublikowanym online 16 listopada w Biology of Sport mikrodawkowanie w ścisłym znaczeniu polegało na rozłożeniu tej samej tygodniowej objętości na więcej krótkich sesji. W 12 badaniach uczestniczyło 360 zawodników, w tym 226 piłkarzy. Programy trwały od 6 do 13 tygodni. Sześć prac dotyczyło treningu siłowego, po dwie ćwiczeń ekscentrycznych, plyometrii i sprintu. W żadnej z sześciu prac zaklasyfikowanych jako trening siłowy tabela przeglądu nie wskazuje wyrównanej objętości między grupami.

Te same sprinty w jednej, dwóch lub trzech sesjach

Jedno z badań z wyrównaną objętością objęło 40 piłkarzy. Trzy grupy przez sześć tygodni dodawały do treningu piłkarskiego 36 krótkich sprintów tygodniowo, rozłożonych na różną liczbę sesji. Czwarta grupa kontynuowała zwykłe treningi. W badaniu Liu i współautorów czas na 20 m poprawił się w każdej grupie wykonującej sprinty. Zmiana czasu nie różniła się istotnie między trzema częstotliwościami.

Średni czas sprintu na 20 m na początku badania i po sześciu tygodniach. Źródło: tabela 4 w badaniu Liu i współautorów.
Dodatkowe sesje sprintu w tygodniuNa początku badaniaPo sześciu tygodniach
Jedna3,82 s3,70 s
Dwie3,86 s3,74 s
Trzy3,87 s3,72 s
Brak (grupa kontrolna)3,89 s3,88 s

Różne definicje mikrodawkowania, odmienne testy i małe grupy utrudniają wskazanie najlepszej częstotliwości. O tym, jak rozkładać objętość treningu w mikrocyklu, pisałem osobno.

Czy dzielić sprinty na krótsze sesje?

U piłkarzy, którzy przez sześć tygodni wykonywali tę samą liczbę sprintów, czas na 20 m skrócił się średnio o 0,12-0,15 s. Rozłożenie pracy na jedną, dwie lub trzy sesje nie dało wyraźnie różnych wyników. Trener może więc wziąć pod uwagę terminarz i zmęczenie zawodników, wybierając sposób rozłożenia podobnej pracy. Dla treningu siłowego nie da się wyciągnąć tego samego wniosku z przeglądu, bo w przeglądzie brakowało prób siłowych z potwierdzoną jednakową ilością pracy w tygodniu.

Źródła

  1. Valerio Persichetti, Mauro Mandorino, Ronan Kavanagh, Mathieu Lacome, Antonio Tessitore. Evidence and future directions of microdosing strategies in team sports: a systematic review. Biology of Sport, 2027, 44(1), 315-328. Publikacja online 16.11.2026. DOI 10.5114/biolsport.2026.161104.
  2. Qingwen Liu, Wanglong Wang, Chuan Shu. Effects of Short Sprint Interval Training Frequency on Physical and Physiological Performance Adaptations in Male Soccer Players. Journal of Sports Science and Medicine, 2024, 23(4), 707-717. DOI 10.52082/jssm.2024.707.

Newsletter

Nowe materiały prosto na maila

Raz w tygodniu wysyłam filmy i konkrety o treningu i diecie. Bez spamu, wypisujesz się jednym kliknięciem.

Zapisuję się i zgadzam się na otrzymywanie wiadomości. Mogę się wypisać w każdej chwili.

Czytaj dalej

Podobne artykuły

Ustawienia plików cookie

Więcej w polityce prywatności.