W metaanalizie badań kobiet po menopauzie z osteopenią lub osteoporozą trening oporowy wiązał się ze wzrostem gęstości mineralnej kości w obrębie całego biodra względem grup kontrolnych. W odcinku lędźwiowym kręgosłupa korzystny wynik uzyskano także dla ćwiczeń aerobowych i programu łączącego oba rodzaje ruchu. Analizę 30 badań z udziałem 2149 kobiet opublikowano 12 listopada 2026 r. w Frontiers in Public Health.
Wyniki zależały od miejsca pomiaru
Autorzy osobno analizowali pomiary w odcinku lędźwiowym, szyjce kości udowej i obrębie całego biodra. Do wyniku dla całego biodra weszło osiem badań z udziałem 677 kobiet. W modelu sieciowym różnica między treningiem oporowym a kontrolą wyniosła średnio 0,062 g/cm² (95% przedział ufności od 0,029 do 0,096 g/cm²). Dla treningu aerobowego i łączonego przedziały obejmowały zero.
W szyjce kości udowej istotne statystycznie różnice względem kontroli odnotowano dla treningu oporowego i aerobowego. W odcinku lędźwiowym wykazano je dla wszystkich trzech form ćwiczeń.
Co można wyczytać z porównań
Analiza sieciowa łączyła badania porównujące formy treningu bezpośrednio z porównaniami pośrednimi przez wspólną grupę odniesienia. Istotna różnica względem kontroli w jednym rodzaju treningu nie rozstrzyga, czy był on skuteczniejszy od pozostałych. Programy różniły się intensywnością i częstotliwością. Część prób obejmowała też leczenie farmakologiczne.
Autorzy ocenili pewność dowodów dla gęstości kości jako niską w odcinku lędźwiowym i umiarkowaną dla szyjki kości udowej oraz całego biodra. Frekwencję raportowano tylko w czterech badaniach. Analiza dotyczyła gęstości kości, a nie częstości złamań. Zasady doboru ćwiczeń przy obniżonej gęstości kości opisałem szerzej w poradniku o treningu siłowym przy osteoporozie.
Newsletter
Nowe materiały prosto na maila
Raz w tygodniu wysyłam filmy i konkrety o treningu i diecie. Bez spamu, wypisujesz się jednym kliknięciem.
