Intensywność codziennego ruchu a ryzyko zgonu. Dane ponad 65 tys. osób

Osoby, które w najbardziej aktywnych minutach dnia poruszały się intensywniej, miały niższą śmiertelność w kolejnych latach. Związek utrzymał się po uwzględnieniu całkowitej ilości ruchu. Analiza objęła 65 028 dorosłych z niemieckiej kohorty NAKO i ukazała się 10 listopada 2026 r. w BMC Medicine.

Jak badacze mierzyli ruch

Uczestnicy w wieku 19-74 lat nosili czujniki przyspieszenia na biodrze. Mieli je nosić przez siedem dni na początku badania. Z odczytów obliczono zarówno całkowitą ilość ruchu, jak i intensywność najbardziej aktywnych fragmentów dnia. W zależności od wskaźnika badacze wybierali od jednej do 120 minut. W głównej analizie te minuty mogły być rozrzucone po całym dniu. W czasie obserwacji, której mediana wyniosła osiem lat, odnotowano 1634 zgony.

Jakie poziomy intensywności porównano

Dla najbardziej aktywnej minuty porównano 75. i 25. percentyl wskaźnika intensywności w badanej populacji, odpowiednio 247,2 i 171,3 mg. W tym badaniu mg oznacza tysięczne części przyspieszenia ziemskiego. Dla tego porównania współczynnik hazardu (HR) wyniósł 0,58, z 95-procentowym przedziałem ufności od 0,53 do 0,63. W przypadku 120 najbardziej aktywnych minut punkty porównania wynosiły 44,3 i 26,8 mg, a HR wyniósł 0,69. Każdy z tych wyników opisuje osobny wskaźnik i jego własne poziomy intensywności.

Co pokazuje obserwacja uczestników

Badacze nie przydzielali uczestnikom treningów. Porównali sposób, w jaki ludzie poruszali się na początku obserwacji, z tym, co działo się w kolejnych latach. Ich sprawność i stan zdrowia mogły wpływać zarówno na intensywność ruchu, jak i na późniejsze ryzyko zgonu. Czujnik na biodrze mógł też zaniżać odczyty podczas jazdy na rowerze, pływania czy ruchów górnej części ciała. Autorzy zadeklarowali brak finansowania tej analizy.

Zalecenia dotyczące aktywności zwykle podają liczbę minut ruchu w tygodniu. To, ile ruchu dla zdrowia przewidują zalecenia, opisałem osobno.