Małe i duże ciężary dały podobne przyrosty mięśni. Nowe badanie początkujących

Trening małym i dużym ciężarem przyniósł przyrosty badanych mięśni uda u początkujących mężczyzn. W sześciotygodniowym eksperymencie nie wykryto istotnych różnic między grupami. W obu przypadkach uczestnicy kończyli serie przy dużym zmęczeniu, a grupy liczyły po 11 osób.

Praca opublikowana 5 listopada 2026 roku w czasopiśmie BMC Sports Science, Medicine and Rehabilitation porównuje dwa warianty treningu prostowania kolan. Losowo przydzielono do nich 24 zdrowych, młodych mężczyzn bez wcześniejszego wytrenowania. Z każdej grupy zrezygnowała jedna osoba z powodów organizacyjnych, dlatego końcowa analiza objęła 22 uczestników.

30% albo 75% ciężaru maksymalnego

Z rejestru badania wynika, że jedna grupa ćwiczyła z obciążeniem odpowiadającym 30% szacowanego ciężaru maksymalnego, a druga z 75%. Uczestników przydzielono losowo. Treningi odbywały się pod nadzorem trzy razy w tygodniu przez sześć tygodni.

Obie grupy wykonywały po trzy serie tego samego ruchu dominującą nogą. Kończono je, gdy nie udawało się już wykonać pełnego ruchu lub utrzymać założonego tempa. Lżejszy ciężar nie oznaczał więc z góry lekkiej, swobodnie zakończonej serii. Mięśnie oceniano za pomocą USG przed programem i 48-72 godziny po ostatnim treningu.

Mięśnie rosły w obu grupach

Grubość mięśnia prostego uda wzrosła średnio o 0,46 cm w grupie małego obciążenia i o 0,34 cm w grupie dużego obciążenia. Nie wykazano istotnej różnicy między grupami. Podobnie było w przypadku pola przekroju tego mięśnia oraz pomiarów mięśnia obszernego pośredniego.

W obu grupach poprawiła się też szacowana siła maksymalna. To jednak wynik wyliczony z próby obejmującej kilka powtórzeń, a nie bezpośredni pomiar najcięższego zaliczonego pojedynczego podniesienia. Rejestr wskazuje wykorzystanie równania Epleya do oszacowania tego parametru.

Całkowita objętość treningowa, liczona jako suma iloczynów liczby powtórzeń i ciężaru, była wyższa w grupie lżejszego obciążenia. Porównanie nie dotyczyło zatem dwóch programów o identycznej objętości.

Publikacja jest nowa, eksperyment zakończono wcześniej

Według rejestru projekt rozpoczął się w grudniu 2021 roku i zakończył w lipcu 2022 roku. Zarejestrowano go retrospektywnie, już po zakończeniu badania. Wyniki ukazały się teraz, a nie zostały zebrane w ostatnich dniach.

Próba była mała, obserwacja krótka, a program obejmował jedno ćwiczenie i osoby początkujące. Brak istotnej różnicy nie dowodzi, że obie metody są równoważne w każdych warunkach. Wynik nie rozstrzyga też, jak wyglądałoby porównanie u zaawansowanych osób, w innych ćwiczeniach lub po dłuższym treningu.

Uczestnicy mieli zachować dotychczasowy sposób żywienia, ale nie monitorowano ilościowo ich diety. Nie można więc ocenić, jak różnice w jedzeniu wpływały na indywidualne odpowiedzi na trening.

Badanie wsparł fundusz projektów naukowych Uniwersytetu Selçuk. Autorzy zadeklarowali brak konfliktów interesów.