Po rozciąganiu tyłu uda zakres ruchu wzrósł, bez wykazanej przewagi pozycji

Ograniczone dowody

Co sprawdzonoBadanie 1: 29 dorosłych, z których 28 ukończyło program, rozpoczęło trzytygodniowe rozciąganie jednej nogi stojąc z piętą na stole, a drugiej w leżeniu z nogą na ścianie. Ćwiczyli 3 razy w tygodniu po 3 utrzymania po 30 sekund. Badanie 2: w dwóch osobnych grupach 23 i 17 osób porównano jednorazowo pasek na stopie z techniką ze skurczami mięśnia lub zabiegiem narzędziem.
WynikBadanie 1: goniometr pokazał przyrost wyprostu kolana o 9,4 stopnia w staniu i 8,1 w leżeniu; nie wykryto różnicy zmian między pozycjami, p=0,59 dla interakcji pozycji i czasu. Badanie 2: w obu grupach technika ze skurczami lub zabieg narzędziem dawały większy wzrost niż sam pasek. Przewaga techniki ze skurczami wyniosła 3,26 stopnia, 95% przedział ufności 0,43-6,09, p=0,026; dla zabiegu narzędziem p<0,005. Po pasku próg zmiany większej od błędu pomiaru przekroczyło 18 z 23 osób oraz 5 z 17, a zmiana była istotna tylko w pierwszej grupie. Ogólny przegląd statycznego rozciągania tyłu uda również opisywał dodatni kierunek zmiany zakresu, lecz nie ustala przewagi tych dwóch ćwiczeń.
Co to znaczyMożesz rozciągać tył uda stojąc z piętą na podwyższeniu lub w leżeniu, wybierając pozycję, w której łatwo utrzymać prostą nogę. Nie wykazano przewagi jednej z tych pozycji po trzech tygodniach.

Ograniczenia

Dowody dla tych ćwiczeń pochodzą z jednego małego badania trzytygodniowego, bez grupy odpoczywającej. W staniu ręce były na biodrach lub przed sobą zamiast na goleni; dla wersji z gumą wyniki przenosimy z pozycji z nogą na ścianie. Brak istotnej różnicy nie dowodzi równoważności. Drugie badanie dotyczyło jednej sesji, dwóch różnych testów i nieelastycznego paska; technika ze skurczami wymagała dodatkowej pracy i dłuższego czasu.

Źródła

Powiązane ćwiczenia

Wróć do biblioteki badań

Ustawienia plików cookie

Więcej w polityce prywatności.