HGH Fragment 176-191: czym jest i czym różni się od AOD-9604?

Charakter artykułu. Tekst opisuje sam fragment 176-191, jego pochodzenie oraz różnice wobec pokrewnej cząsteczki AOD-9604. Pełną analizę badań klinicznych, w tym wyniki próby na 536 uczestnikach, omawiam osobno w artykule o AOD-9604. Materiał ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji lekarskiej.

HGH Fragment 176-191 i AOD-9604 bywają traktowane jako ta sama rzecz pod dwiema nazwami. Nie są tym samym, choć różnią się dokładnie jednym aminokwasem.

Ta jedna różnica ma jednak konsekwencję, która przesądza o wartości wszystkiego, co się o fragmencie mówi: tylko jedna z tych cząsteczek trafiła do badań klinicznych, a wszystko, co przypisuje się drugiej, jest z tamtych badań pożyczone. Poniżej wyjaśniam, czym fragment jest, skąd wzięło się przekonanie o jego działaniu i dlaczego to pożyczenie nie działa.

Czym jest fragment 176-191

To syntetyczny peptyd złożony z szesnastu aminokwasów, odpowiadający końcowej części cząsteczki ludzkiego hormonu wzrostu, obejmującej reszty od 176 do 191. W jego strukturze znajduje się mostek dwusiarczkowy łączący dwie cysteiny, który stabilizuje kształt cząsteczki.

Cały hormon wzrostu ma 191 aminokwasów, więc mówimy o niecałych dziesięciu procentach jego długości. Region ten opisano jako odpowiadający za wpływ na tkankę tłuszczową niezależnie od działania wzrostowego całej cząsteczki.

Skąd wzięło się zainteresowanie tym fragmentem

Historia zaczyna się w 1993 roku na Uniwersytecie Monash w Australii. Zespół prowadzony przez Wu i Ng wykazał, że za działanie lipolityczne hormonu wzrostu odpowiada jego część końcowa, i to niezależnie od działania wzrostowego. Wykazano także, że syntetyczna sekwencja z tego regionu hamuje odkładanie tłuszczu w komórkach tłuszczowych.

Dlaczego to było interesujące

Hormon wzrostu wpływa na tkankę tłuszczową, ale robi też szereg innych rzeczy: podnosi IGF-1, wpływa na gospodarkę glukozową i pobudza wzrost tkanek. To właśnie te dodatkowe działania odpowiadają za większość jego skutków ubocznych.

Odkrycie, że działanie na tłuszcz da się przypisać konkretnemu fragmentowi, otwierało możliwość oddzielenia jednego od drugiego. Koncepcja była sensowna i to ona uruchomiła cały późniejszy rozwój.

Co stało się dalej

W 2000 roku ten sam zespół stworzył zmodyfikowaną wersję fragmentu, oznaczoną jako AOD-9604, podstawiając jeden aminokwas w celu zwiększenia stabilności cząsteczki. To właśnie ta wersja została wybrana do dalszego rozwoju klinicznego, a nie fragment niemodyfikowany.

Z mojej oferty Konsultacja online z Trenerem personalnym i Dietetykiem Masz wątpliwości? Waga stoi, a trening nie przynosi efektów? Nie błądzisz w ciemno. To 60 minut konkretnej rozmowy… Sprawdź

Mechanizm działania

Opisywany mechanizm obejmuje trzy elementy:

• Pobudzanie rozkładu tkanki tłuszczowej przez oddziaływanie z receptorami beta-3-adrenergicznymi, występującymi głównie w tkance tłuszczowej.
• Hamowanie odkładania tłuszczu, czyli działanie antylipogenne opisane w pierwotnych pracach.
• Brak wpływu na IGF-1 i na gospodarkę glukozową, bo działanie to nie wymaga fragmentu cząsteczki odpowiadającego za wiązanie z receptorem hormonu wzrostu.

Ten ostatni punkt jest realnie potwierdzony i warto to powiedzieć uczciwie. W badaniach nad AOD-9604, obejmujących około dziewięciuset uczestników, nie odnotowano wpływu na stężenie IGF-1 ani na gospodarkę glukozową. Rozdzielenie działania na tłuszcz od reszty efektów hormonalnych udało się.

Problem polega na tym, że wraz z resztą zniknął też efekt, który miał pozostać, o czym w artykule o AOD-9604.

Różnica wobec AOD-9604

To sedno tego artykułu, więc podaję dokładnie.

Uwaga do nazewnictwa

W literaturze spotyka się dwa opisy tej samej modyfikacji i oba są poprawne, tylko odnoszą się do różnych punktów wyjścia.

Wobec fragmentu 177-191 mówi się o dodaniu tyrozyny na początku, bo powstaje wtedy cząsteczka o jeden aminokwas dłuższa.

Wobec fragmentu 176-191 mówi się o podstawieniu tyrozyny w miejsce fenyloalaniny, bo długość pozostaje ta sama.

Skutek jest w obu przypadkach identyczny, ale sformułowania brzmią różnie i bywa to źródłem nieporozumień. Warto o tym wiedzieć przy porównywaniu opisów z różnych źródeł.

Po co w ogóle tyrozyna

Powód był techniczny, a nie związany z działaniem. Tyrozyna zmienia właściwości chemiczne początku cząsteczki w sposób utrudniający jej rozkład przez enzymy odcinające aminokwasy od tego końca. Chodziło więc o to, żeby peptyd dłużej przetrwał w organizmie, a nie o zmianę tego, co robi.

Dlaczego dane się nie przenoszą

To najważniejsza część praktyczna tego artykułu.

Stan badań nad samym fragmentem

Fragment 176-191 nie ma praktycznie żadnych własnych badań u ludzi. Wszystko, co przypisuje mu się w materiałach reklamowych, pochodzi z badań nad AOD-9604, czyli nad cząsteczką zmodyfikowaną.

Powód jest prosty: to właśnie wersja z tyrozyną została wybrana do rozwoju klinicznego, więc to ona przeszła sześć badań obejmujących około dziewięciuset uczestników. Fragment niemodyfikowany pozostał na etapie prac przedklinicznych.

Dlaczego pożyczanie tych danych nie pomaga

Można by argumentować, że skoro cząsteczki różnią się jednym aminokwasem, dane z jednej stosują się do drugiej. Argument ten zawodzi z dwóch powodów naraz, i to w tym samym kierunku.

1. AOD-9604 jest w modelach przedklinicznych silniejszy na jednostkę dawki. Pożyczane dane pochodzą więc od cząsteczki mocniejszej, a nie równoważnej.
2. Te dane są negatywne. Badanie na 536 osobach z otyłością, trwające 24 tygodnie i testujące trzy dawki, nie wykazało istotnej redukcji masy ciała w żadnym ramieniu, a rozwój preparatu zakończono.

Te dwa punkty razem tworzą sytuację, w której pożyczanie danych szkodzi argumentacji, a nie jej pomaga. Jeżeli mocniejsza wersja cząsteczki nie pokonała placebo w odpowiednio dużym badaniu, to trudno oczekiwać, że słabsza zadziała lepiej.

Pełną analizę tego badania, wraz z wyjaśnieniem, skąd bierze się powtarzana w materiałach liczba 2,6 kg, omawiam w artykule o AOD-9604.

Kwestia jakości preparatów

Warto dodać uwagę praktyczną. Ponieważ obie nazwy bywają używane zamiennie, a różnica dotyczy jednej pozycji w sekwencji, bez potwierdzenia tożsamości metodą spektrometrii mas nie da się ustalić, którą z nich zawiera konkretna fiolka. Część źródeł odnotowuje też, że przy fragmencie niemodyfikowanym obecność mostka dwusiarczkowego bywa w preparatach niepewna, a to element strukturalny, nie dodatek.

Dawkowanie

Trzy uwagi do tego zestawienia

Po pierwsze, wartości stosowane w obiegu nie mają wyprowadzenia. Nie pochodzą z badania nad tym fragmentem, bo takiego nie ma, ani z przeliczenia dawek z badania nad AOD-9604, bo tamto dotyczyło formy doustnej i innej cząsteczki.

Po drugie, krótki okres półtrwania tłumaczy schemat podawania. Przy działaniu liczonym w dziesiątkach minut jedna dawka daje krótki impuls, a nie utrzymujące się działanie. Stąd bierze się dzielenie dawki i podawanie na czczo albo przed aktywnością, choć żadnego z tych schematów nie oceniano w badaniu.

Po trzecie, warto zauważyć, że badanie rozstrzygające nad AOD-9604 dotyczyło formy doustnej. Bywa to przywoływane jako argument na obronę formy iniekcyjnej. Ma to pewną wartość, ale wcześniejsze badanie, które dało wynik pozytywny, również dotyczyło formy doustnej, więc obie próby porównywano przy tej samej drodze podania.

Status prawny i antydopingowy

Status jako leku

Ani fragment 176-191, ani AOD-9604 nie są dopuszczone jako leki w żadnym kraju. Rozwój AOD-9604 we wskazaniu otyłości zakończono w 2007 roku po niepowodzeniu badania rozstrzygającego, a australijski regulator odrzucił to wskazanie.

Status antydopingowy

Fragmenty hormonu wzrostu są objęte klasą S2 listy substancji zabronionych Światowej Agencji Antydopingowej. AOD-9604 jest na niej wymieniony wprost, a w 2015 roku opisano stabilny metabolit wykrywany w moczu na potrzeby kontroli antydopingowej.

Osoba startująca w zawodach powinna zakładać, że dotyczy to także fragmentu niemodyfikowanego, i zweryfikować aktualny status bezpośrednio w liście albo w krajowej agencji antydopingowej.

Podsumowanie stanu dowodów

Najczęstsze pytania (FAQ)

Czym jest HGH Fragment 176-191?

To syntetyczny peptyd złożony z szesnastu aminokwasów, odpowiadający końcowej części cząsteczki ludzkiego hormonu wzrostu, obejmującej reszty od 176 do 191. Zawiera mostek dwusiarczkowy między cysteinami. Region ten opisano jako odpowiadający za działanie na tkankę tłuszczową niezależnie od działania wzrostowego całego hormonu.

Czym różni się od AOD-9604?

Dokładnie jedną pozycją w sekwencji. Fragment 176-191 ma na pierwszym miejscu naturalną fenyloalaninę, a AOD-9604 ma w jej miejsce tyrozynę. Od pozycji drugiej obie cząsteczki są identyczne. Podstawienia dokonano w 2000 roku w celu zwiększenia stabilności peptydu, a nie zmiany jego działania.

Czy fragment 176-191 ma własne badania u ludzi?

Praktycznie nie. Wszystko, co przypisuje mu się w materiałach reklamowych, pochodzi z badań nad AOD-9604, czyli nad cząsteczką zmodyfikowaną. Sam fragment nie doczekał się własnego programu badań klinicznych, bo to właśnie wersja z tyrozyną została wybrana do dalszego rozwoju.

Czy dane o AOD-9604 przenoszą się na fragment?

Nie w sposób automatyczny i, co ważniejsze, przenoszenie ich niewiele daje. W modelach przedklinicznych AOD-9604 wykazuje silniejsze działanie na jednostkę dawki niż fragment niemodyfikowany, a jednocześnie jego badanie na 536 osobach nie wykazało przewagi nad placebo. Pożyczane dane pochodzą więc od cząsteczki mocniejszej i są negatywne.

Na czym polega mechanizm działania?

Opisywany mechanizm obejmuje pobudzanie rozkładu tkanki tłuszczowej przez oddziaływanie z receptorami beta-3-adrenergicznymi, występującymi głównie w tkance tłuszczowej, oraz hamowanie odkładania tłuszczu. Kluczowe jest to, że nie wymaga to fragmentu cząsteczki odpowiadającego za działanie wzrostowe, więc nie podnosi IGF-1 ani nie wpływa na gospodarkę glukozową.

Jakie dawki się stosuje?

Zakres spotykany w obiegu to zwykle 250 do 500 mikrogramów na dobę podskórnie, często dzielone na dwa podania. Nie istnieje dawka zarejestrowana ani wyprowadzona z badania u ludzi dla tego akurat fragmentu. Okres półtrwania po podaniu podskórnym podawany jest jako około trzydziestu minut, co oznacza bardzo krótkie działanie pojedynczej dawki.

Czy fragment 176-191 jest zakazany w sporcie?

Fragmenty hormonu wzrostu są objęte klasą S2 listy substancji zabronionych Światowej Agencji Antydopingowej, a AOD-9604 jest na niej wymieniony wprost, z opisaną metodą wykrywania w moczu. Osoba startująca w zawodach powinna zakładać, że dotyczy to także fragmentu niemodyfikowanego, i zweryfikować aktualny status bezpośrednio.

Podsumowanie

Fragment 176-191 jest przypadkiem, w którym jedna pozycja w sekwencji dzieli cząsteczkę zbadaną od niezbadanej.

1. To szesnastoaminokwasowa końcówka hormonu wzrostu, opisana w latach dziewięćdziesiątych jako region odpowiadający za działanie na tkankę tłuszczową niezależnie od działania wzrostowego.
2. Różni się od AOD-9604 wyłącznie pierwszą pozycją, gdzie zamiast fenyloalaniny znajduje się tyrozyna, podstawiona w celu zwiększenia stabilności.
3. To właśnie wersja zmodyfikowana przeszła badania kliniczne, obejmujące około dziewięciuset uczestników, a fragment niemodyfikowany pozostał na etapie przedklinicznym.
4. Rozdzielenie działania na tłuszcz od reszty efektów hormonalnych faktycznie się udało, co potwierdzono brakiem wpływu na IGF-1 i na gospodarkę glukozową.
5. Pożyczanie danych o AOD-9604 nie pomaga argumentacji, bo pochodzą one od cząsteczki silniejszej na jednostkę dawki i są negatywne.

Warto zauważyć, co z punktu piątego wynika praktycznie. Kiedy w materiale o tym fragmencie pojawia się konkretna liczba kilogramów albo odwołanie do badań klinicznych, prawie zawsze dotyczy to innej cząsteczki. Warto wtedy sprawdzić, jak te badania się skończyły, bo odpowiedź jest dostępna i jednoznaczna. Rozkładam ją na czynniki pierwsze w artykule o AOD-9604.

Sam deficyt kaloryczny pozostaje tymczasem interwencją o najlepiej udokumentowanej skuteczności w redukcji tkanki tłuszczowej. Jak go ustawić pod konkretną sytuację, pomagam ustalić podczas konsultacji online, a stacjonarnie pracuję z podopiecznymi jako trener personalny w Lublinie.

Bibliografia

1. Wu Z, Ng FM, et al. Prace nad działaniem antylipogennym syntetycznej sekwencji z końcowej części ludzkiego hormonu wzrostu. 1993.
2. Ng FM, et al. Prace nad opracowaniem AOD-9604 jako zmodyfikowanej, stabilniejszej wersji fragmentu. 2000.
3. Heffernan M, et al. The effects of human GH and its lipolytic fragment (AOD9604) on lipid metabolism following chronic treatment in obese mice and beta-3 AR knock-out mice. Endocrinology. 2001.
4. Stier H, et al. Safety and tolerability of the hexadecapeptide AOD9604 in humans. Journal of Endocrinology and Metabolism. 2013. Zbiorcza analiza bezpieczeństwa z sześciu badań, około 893 uczestników.
5. Misra A. Obesity pharmacotherapy: current perspectives and future directions. Current Cardiology Reviews. 2013. Praca przeglądowa dokumentująca zakończenie rozwoju AOD-9604 po niepowodzeniu badania na 536 uczestnikach.
6. Cox HD, et al. Detection of AOD-9604 in urine for doping control purposes. Drug Testing and Analysis. 2015.
7. World Anti-Doping Agency. The Prohibited List, klasa S2 (Peptide Hormones, Growth Factors, Related Substances and Mimetics).

Z mojej oferty Indywidualny plan treningowy online Masz dość braku efektów mimo wylanego potu? Twój trening potrzebuje planu, a nie przypadku. Nie kupujesz gotowca z… Sprawdź

Najczęstsze pytania

Czym jest HGH Fragment 176-191?

To syntetyczny peptyd złożony z szesnastu aminokwasów, odpowiadający końcowej części cząsteczki ludzkiego hormonu wzrostu, obejmującej reszty od 176 do 191. Zawiera mostek dwusiarczkowy między cysteinami. Region ten opisano jako odpowiadający za działanie na tkankę tłuszczową niezależnie od działania wzrostowego całego hormonu.

Czym różni się od AOD-9604?

Dokładnie jedną pozycją w sekwencji. Fragment 176-191 ma na pierwszym miejscu naturalną fenyloalaninę, a AOD-9604 ma w jej miejsce tyrozynę. Od pozycji drugiej obie cząsteczki są identyczne. Podstawienia dokonano w 2000 roku w celu zwiększenia stabilności peptydu, a nie zmiany jego działania.

Czy fragment 176-191 ma własne badania u ludzi?

Praktycznie nie. Wszystko, co przypisuje mu się w materiałach reklamowych, pochodzi z badań nad AOD-9604, czyli nad cząsteczką zmodyfikowaną. Sam fragment nie doczekał się własnego programu badań klinicznych, bo to właśnie wersja z tyrozyną została wybrana do dalszego rozwoju.

Czy dane o AOD-9604 przenoszą się na fragment?

Nie w sposób automatyczny i, co ważniejsze, przenoszenie ich niewiele daje. W modelach przedklinicznych AOD-9604 wykazuje silniejsze działanie na jednostkę dawki niż fragment niemodyfikowany, a jednocześnie jego badanie na 536 osobach nie wykazało przewagi nad placebo. Pożyczane dane pochodzą więc od cząsteczki mocniejszej i są negatywne.

Na czym polega mechanizm działania?

Opisywany mechanizm obejmuje pobudzanie rozkładu tkanki tłuszczowej przez oddziaływanie z receptorami beta-3-adrenergicznymi, występującymi głównie w tkance tłuszczowej, oraz hamowanie odkładania tłuszczu. Kluczowe jest to, że nie wymaga to fragmentu cząsteczki odpowiadającego za działanie wzrostowe, więc nie podnosi IGF-1 ani nie wpływa na gospodarkę glukozową.

Jakie dawki się stosuje?

Zakres spotykany w obiegu to zwykle 250 do 500 mikrogramów na dobę podskórnie, często dzielone na dwa podania. Nie istnieje dawka zarejestrowana ani wyprowadzona z badania u ludzi dla tego akurat fragmentu. Okres półtrwania po podaniu podskórnym podawany jest jako około trzydziestu minut, co oznacza bardzo krótkie działanie pojedynczej dawki.

Czy fragment 176-191 jest zakazany w sporcie?

Fragmenty hormonu wzrostu są objęte klasą S2 listy substancji zabronionych Światowej Agencji Antydopingowej, a AOD-9604 jest na niej wymieniony wprost, z opisaną metodą wykrywania w moczu. Osoba startująca w zawodach powinna zakładać, że dotyczy to także fragmentu niemodyfikowanego, i zweryfikować aktualny status bezpośrednio.